Самасейкі

Priekinis viršelis
Andrei Yanushkevich Publishing, 2025-07-18 - 220 psl.

Самая выразная і кранальная кніга сучаснай польскай пісьменніцы Дамінікі Словік.

«Самасейкі» прыслухоўваюцца да настрою нашага часу і падкрэсліваюць абсурднасць навакольнай рэчаіснасці. У зборніку апавяданняў, які можна чы­таць як складаную літаратурную казку, Словік старанна фіксуе шэпт прыроды, а таксама кліматычную катастрофу, якая адбываецца на нашых вачах.

У свеце герояў «Самасеек» кіруе ўяўленне, няма да­кладных правіл, а мяжа паміж светам людзей і пры­родай становіцца ўсё больш размытай. Гэта гісто­рыя пра нас — тут і цяпер, у будучыні. Аўтар неўзаметку выводзіць нас з зоны камфорту, супастаўляючы сваіх герояў з невядомым, непазнаным, неназваным.

Што гэта — літаратурны жарт ці прадчуванне сонцастаяння эпохі антрапацэна?

 

Turinys

1 skirsnis.
2 skirsnis.
3 skirsnis.
4 skirsnis.
5 skirsnis.
6 skirsnis.
7 skirsnis.
8 skirsnis.
9 skirsnis.
10 skirsnis.
11 skirsnis.
12 skirsnis.
13 skirsnis.

Pagrindiniai terminai ir frazės

адзін Аднак адчувала сябе адчуваў адчула ажно акно амаль Аніта Аніты бактэрыі бацька бачыла бачыў бо будзе быццам ва вада ведала вельмі відаць Віся вочы выглядала гадоў галаву глядзела гэта гэтага гэты гэтым даўно дзверы Дзяўчына доўга Ёй здавалася заўважыла заўсёды здаецца знайшла зноў зрабіў зразумела Зранку Зузана зусім зямлі ім імгненне кроў Лелька лесвіцы людзі ляжала магла мама мамай маці менавіта можа быць можна мора мужчына мяне нават напэўна нарэшце насамрэч наступны дзень нейкі некалькі неўзабаве нехта нешта ні нібы ніколі ніхто нічога Ну павінна павольна падаконне падумала падумаў падчас пазней пакоі пакой паміж памятала пасля пах пачала перад Потым прачнулася проста пясок рабіла разоў раней раптам расліны Рая рукі рэчаў Сабака сама сапраўды сказала снег спрабавала станцыі стаяў таго тады такі таму тое Томэк трохі трэба тым тэлевізар тэлефон Тэрэза Урэшце усё ўбачыць ўжо ўсе ўсё ўяўляла хацела хоць Цётка цёця цяпер часам чула шмат Эльяш яму яшчарка

Bibliografinė informacija